Blog

Het nieuwe jaar is begonnen. Uitgaande van de veronderstelling dat de medewerker het gehele jaar in dienst zal blijven, kent de werkgever voor het jaar een aantal vakantiedagen toe. Een medewerker heeft recht op doorbetaling tijdens vakantie en dat is doorgaans geen probleem indien de medewerker uitsluitend een vast loon heeft.

Je zou het wel vaak denken in de (rechts)praktijk. Het wekt geen verbazing dat werknemers eerst contact opnemen met een in arbeidsrecht gespecialiseerde advocaat als zij - op staande voet - zijn ontslagen of als hun werkgever hen heeft meegedeeld dat die van plan is om de arbeidsovereenkomst te beëindigen.

Een werkgever gaat op 12 januari met een werknemer een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd aan, voor zes maanden: van 13 januari tot en met 12 juli. De mogelijkheid van tussentijds beëindigen is uitgesloten. De overeengekomen arbeidsduur is twaalf uur per week.

Echter, in de periode van 13 januari tot en met 13 april is feitelijk sprake van een gemiddelde arbeidsweek van ruim 31 uur. De werkgever heeft immers de werknemer gedurende veel meer uren ingezet dan overeengekomen (en de werknemer had daartegen geen bezwaar). Op 15 april geeft de werkgever de werknemer ontslag op staande voet. Het is overduidelijk een ontslag op staande voet dat bij de rechter niet zal standhouden. 

Nu we vaker thuiswerken, ontstaat er vaker discussie tussen werkgever en werknemer over onder welke omstandigheden het thuiswerken dient plaats te vinden. Hierdoor wordt er ook vaker een beroep gedaan op de eerder overeengekomen Arbeidsvoorwaarden. Maar als door het thuiswerken de werkomgeving zo drastisch veranderd is, hoe actueel en toepasselijk zijn dan nog de Arbeidsvoorwaarden? 

Top